به لب رسیده جان کجاایییییی

تو میدونی چقدر حالم بده؟میدونی دارم اتیش میگیرم؟عمه صدایت کنم جوابم را میدهی؟ به فریاد دل بیچاره ام میرسی؟آخه برادر زاده هات رو دوست داشتیعمه مهتاب صدات کنم جواب میدیییی؟؟؟ ماه تابان صدات کنم جواب مید به لب رسیده جان کجاایییییی...

ماه رفته پشت ابرا

ولی تو جاش نشستی

سکوت این خیالو

با یک نگاه شکستی

یه شب به دستای خواب

این چشامو سپردم

ماهو دیدم تو خوابم

گرفتم و آوردم

اوردمش تو خونم

تا تو شبام بتابه

تا چشمامو وا کردم

دیدم همش یه خوابهههه

اما دیدم که خونه

پر شده از نور ماه

تو رو تو اینه دیدم

شدی برام تکیه گاه

گفتی پیشم میمونی

تا اخر قیامت

تو ماه خونم شدی

بیا سرت سلامت

مهربان مهتاب کجایی

ماه شب تابان من کجااااییی

ماه تااابان کجاایی

به لب رسیده جان کجاایییییی...

نمیدونم چی باید بگم نمیدونم چی باید بنویسم نمیدونم از کجا اصلا شروع کنمفقط ممنونننن ممنووونم از خدای خوبم ممنوونم خداجووونممهتاب ممنوون مرسییی خیلی خیلی ممنووونتو سیصدو بیست و شیشمین روز از نبودنت، بع به لب رسیده جان کجاایییییی...